Valentijn en oma zitten samen in een tipi

Een nieuwe boekentip: De ogen van Sitting Bull, van Mireille Geus.

Valentijn moet zijn kamer afstaan, zijn oma komt in huis wonen. Hij mag een paar van z’n indianenpoppetjes meenemen en slaapt voortaan op een matras, naast het bed van z’n ouders. Oma is erg vergeetachtig. Zo erg, dat ze eigenlijk naar een tehuis moet, maar dat wil Valentijns vader niet. Valentijn had oma al een tijd niet gezien, maar al gauw kan hij het prima met haar vinden. Ze is grappig, omdat ze alles zegt wat ze denkt, en ze doet grappige dingen. Ze doopt bijvoorbeeld koekjes in de thee en kijkt steeds heel verbaasd als het koekje is verdwenen. En Valentijn kan goed met haar praten. Maar soms is het helemaal niet grappig. Bijvoorbeeld als ze vergeet het gas uit te doen, zodat de aardappels aanbranden in de pan. Of als ze ‘s nachts huilt en iedereen wakker maakt, door haar nachtmerries. Als Valentijn ontdekt waar die nachtmerries over gaan, probeert hij er samen met oma iets aan te doen. En oma helpt Valentijn als hij op schoolreis moet, waar hij vreselijk tegenop ziet.

De moeder van Valentijn is wel erg streng en lijkt soms een beetje gemeen, vooral tegen oma. Maar ze is toch ook lief. Toen Valentijn jarig was heeft ze een mooi schilderij op zijn muur laten maken, van Sitting Bull, een indianenopperhoofd.

Er gebeurt nog meer. Valentijn moet een brief posten, met een inschrijving voor een tehuis, voor oma. Zijn vriend Willie houdt een spreekbeurt over indianen, terwijl Valentijn daar veel meer over weet. Valentijn en oma zitten samen in een tipi, als twee indianen. Valentijn zit in de bus opeens naast Hazel, een meisje uit zijn klas, dat hij stiekem heel erg leuk vindt. Hij gaat in een achtbaan, terwijl hij eigenlijk niet durft. En hij raakt oma kwijt…. lees zelf maar hoe het afloopt!

De vriendschap tussen Valentijn en zijn oma is heel bijzonder. Oma is eigenlijk weer een beetje kind geworden, doordat iedereen steeds op haar moet letten. Dat is best zielig, maar vaak ook grappig. Ik vond het een mooi boek, jullie hopelijk ook.

De ogen van Sitting Bull staat ook op de tiplijst van de Kinderjury, kijk maar hier. Dus je kunt op dit boek stemmen, als je het mooi vond. Maar ook op Wolfje stemmen hè, niet vergeten! ;-)

Share
Posted in Boekentips | Leave a comment

Op naar de duizend

Goed nieuws, het filmpje over Wolfje is al meer dan 500 keer bekeken! Op naar de duizend. Zouden we dat halen? Misschien wel, als jullie het allemaal doorsturen…

Het filmpje is opgenomen in de studio van Kees de Boer, die de tekeningen maakte voor Wolfje. Zijn dochter Vera en Claudia’s nichtje Nina hebben geholpen. Je ziet ze soms in beeld, hun handen, een rokje, een knalroze jasje. Alles werd gefilmd door Brian, de vader van Nina, de man van de zus van Claudia. De voorleesstem die je hoort is ook van Brian. En aan het eind hoor je ook nog even Claudia’s stem. Snappen jullie het nog? Nee zeker… ga maar snel kijken:

 

 

Share
Posted in Nieuws | 2 Comments

Bijna sneeuw

Het is de een-na-laatste dag van januari. Er zit sneeuw in de lucht. Het kan elk moment gaan vallen. Misschien ligt er bij jou in de straat al een dik pak, dat kraakt onder je voeten. Zo niet, ga dan snel nog even naar de bieb of de boekwinkel en haal een stapeltje boeken. Dan ben je vast voorbereid als het gaat sneeuwen. Sneeuw en lezen gaan goed samen. Dat is echt zo. Probeer maar. Ga bij een raam zitten lezen als het sneeuwt. Als je dan even stopt met lezen zie je witte vlokken vallen, heel traag. En lezen is ook traag. Als je leest komen de woorden traag je hoofd binnen. Dat vinden hoofden fijn.

Ik schrijf ondertussen nieuwe woorden, voor een nieuw boek over Wolfje. Dat gaat ook traag als sneeuw.

Over sneeuw gesproken… hoe zou het met Rooie zijn?

 

Share
Posted in Nieuws | Leave a comment

De Nederlandse Kinderjury 2012 zoekt… jou?

Ben je een echte boekenverslinder en vind je het leuk om andere boekenverslinders te ontmoeten, uit het hele land? Geef je dan voor 6 februari op voor de senaat van de Kinderjury! Als je hier klikt, zie je hoe dat gaat.

Vraag me alsjeblieft niet wat een ‘senaat’ is… dat weet ik niet, het is een vreselijk moeilijk woord. Een ongezellig woord. Het klinkt een beetje eng, net als ‘kantongerecht’ of ‘officier van justitie’. Maar we moeten niet bang zijn voor woorden, dat is nergens voor nodig. Volgens mij is het juist leuk om senaatslid te zijn. Het is hartstikke sjiek, je wordt officieel benoemd, net als een ridder. Je mag veel lezen, wat voor een echte boekengek natuurlijk feest is. En je mag naar de geheime senaatsvergadering, met elf andere kinderen, uit elke provincie in Nederland één. En bij de uitreiking van de prijs krijg je een sjerp en baret. Hè, wat zeg je? Wat de Kinderjury is? Dus ik zit hier te praten over senaten, terwijl je nog nooit van de Kinderjury hebt gehoord?! Zeg dat dan meteen! Dat is een jury waarin alle kinderen van Nederland mogen stemmen op hun favoriete boek. Dat kan ook als je niet in de senaat wilt, gewoon via de website. Stemmen kan vanaf 29 februari t/m 11 mei. Ga maar gauw kijken, je vindt alle informatie op: www.kinderjury.nl

PS: Je kunt ook op Wolfje stemmen! Als jullie dat nou allemaal doen, dan wint Wolfje misschien wel… en dan zien we elkaar bij de prijsuitreiking. ;-)

    

Share
Posted in Nieuws | Leave a comment

De stad onder de stad

Omslag van het boek, Kinderen van AmsterdamVanaf nu ga ik af en toe een boekentip geven. Ik lees veel kinderboeken, ten eerste omdat ik het leuk vind en ten tweede omdat ik ervan kan leren. Als ik een boek lees dat ik bijzonder vind, dan zal ik er hier een stukje over schrijven, op dit blog. Kijk maar bij ‘Categorieën’, bij het kopje ‘Boekentips’. Ja, nu staat er natuurlijk nog maar één boek, maar dat worden er hopelijk meer.

Ik begin met dit boek: Kinderen van Amsterdam, van Jan Paul Schutten, met strips van Paul Teng. Het gaat over de geschiedenis van Amsterdam. Maar voor je begint te mekkeren, het is absoluut geen saai geschiedenisboek, het is juist erg leuk om te lezen! Het is goed geschreven en heel interessant. Voor kinderen die in Amsterdam wonen is het extra leuk, omdat ze sommige plekken die in het boek voorkomen misschien heel goed kennen. Maar ook voor kinderen die ergens anders wonen is het mooi om te lezen hoe kinderen vroeger leefden. Ze gingen bijvoorbeeld bedelen omdat ze straatarm waren. Of ze waren juist steenrijk, en moesten in een mooie jurk piano oefenen voor een concert. Of ze moesten een rottende eekhoorn opensnijden omdat ze leerling-huidenmaker waren. Of ze moesten jarenlang onderduiken in de oorlog, omdat ze toevallig Joods waren. Of ze waren heel toevallig het kind van Rembrandt, een kunstschilder die nu wereldberoemd is.

Het is misschien moeilijk voor te stellen, maar onder de steden en dorpen waar wij wonen, lag vroeger gras en modder. Of water. Op een dag bouwde iemand een huisje, en nog een huisje, en langzaamaan ontstond er een dorp. Soms groeide zo’n dorp uit tot een grote stad. En een stad is nooit steeds hetzelfde, onder een stad liggen een heleboel oude steden. Je zou kunnen zeggen verschillende ‘versies’ van de stad, bovenop elkaar. Lees het boek maar, dan ontdek je dat de versie waarin we nu leven helemaal zo slecht niet is.

Of wil je later toch kruikenzeiker worden? Zou je graag een keer een pak slaag krijgen van de meester op school? Of je een tijdje verstoppen in een dierentuin… maar dan wel zonder oorlog, graag!

Veel leesplezier. Laat in een reactie op dit bericht even weten wat je van het boek vond. En of je het leuk vindt om boekentips te krijgen.

Groet van Claudia

PS: Dit boek won in 2008 de Gouden Griffel. Hier lees je meer over de schrijver: Jan Paul Schutten. En hier is een leuk filmpje over het boek.

Share
Posted in Boekentips | 2 Comments

Goede voornemens

Lijst met Goede voornemensGelukkig nieuwjaar allemaal! Het nieuwe jaar is begonnen en ik hoop dat het een mooi jaar wordt, voor iedereen die dit leest. Een jaar met veel feestjes, vrolijkheid en leuke mensen om je heen. En als je geen leuke mensen om je heen hebt, dan hoop ik dat je kleine feestjes in je eentje kunt vieren. Dat kan prima. Kleine feestjes zijn vaak mooier dan grote feesten. En voor een eenpersoonsfeestje heb je maar weinig nodig. Een waxinelichtje en een mooi liedje is genoeg. Of pen en papier.

Rond Oud en Nieuw lees en hoor je overal dat mensen goede voornemens hebben. Volwassenen zijn daar erg goed in. Ze hebben soms dingen die ze al heeeel lang anders willen doen en door een ‘goed voornemen’ hopen ze dat het dit keer wel gaat lukken. Het zijn meestal moeilijke dingen, zoals afvallen, sporten, stoppen met roken of drinken, meer tijd voor jezelf nemen of beter voor jezelf opkomen. In veel gevallen lukt het niet, ook niet in het nieuwe jaar. Maar toch is het mooi dat mensen zich dingen voornemen…

Ik vraag me opeens iets af, namelijk dit: hebben kinderen ook goede voornemens? Daar ben ik nu vreselijk benieuwd naar! Als je dit leest en je hebt je iets voorgenomen voor dit nieuwe jaar, laat het me dan weten, mail naar info@wolfjesverhalen.nl

Misschien kun je het in de klas bespreken en alle goede voornemens verzamelen? Als ze er zijn…

Groetjes van Claudia

PS: Ik heb zelf eigenlijk geen goede voornemens gemaakt voor dit jaar. Maar als ik er even over nadenk kan ik er wel een paar bedenken: alle klussen in huis afmaken, meer schrijven, minder wijn drinken, vaker naar de film en naar musea, vaker naar het strand, vaker romantische dingen doen met mijn vriend, vaker met vrienden afspreken, vrijwilligerswerk doen, weer opnieuw muziek gaan maken en Spaans en Russisch leren. Pfffff, dit bedoel ik nou… veel te veel!

Share
Posted in Nieuws | Leave a comment

Nagenieten (en vooruitkijken)

Zo, daar ben ik weer. Voor de kinderen die kerstmis vieren, hebben jullie leuke dagen gehad? Ik heb het ook gevierd. Ik ga niet naar de kerk, maar we hadden dit jaar wel een mini-kerstboompje (hij staat er nog steeds). Ik gebruik kerstmis meestal om mijn familie weer eens te zien. Die zie ik niet zo vaak omdat ik het altijd zo druk heb, met werken, met klussen, en natuurlijk met schrijven. Maar met kerstmis zet ik de drukte even uit. Dat is fijn. Nou ja, familie kan ook best druk zijn… zeker mijn familie, we zijn nogal luidruchtig.

Wat ook fijn is aan kerstmis: soms krijg je cadeau’s. En soms zijn dat hele leuke of bijzondere cadeau’s. Ik kreeg dit jaar een afwasborstel. Nu moet je niet meteen gaan lachen, ik hoor het heus wel… en er valt niks te lachen. Het was namelijk een heeeel mooie afwasborstel. Kijk maar naar de foto:

Heb je ooit zoiets moois gezien?

Het is een soort Japans vrouwtje, met een kimono aan. Zo heet dat, een kimono. En die kimono is eigenlijk een schoonmaakdoekje. Je kunt het helemaal uit elkaar halen en dan de borstel en het doekje gebruiken. Maar dat kan ik niet hoor, ik vind het veel te mooi!

Op de foto hieronder zie je de achterkant…

 

 

 

 

Die strik moet je dus eigenlijk losmaken… maar ik kan toch dat mooie kimonootje niet door het stof vegen?! Of de borstel -en dus het hoofd van het vrouwtje- gebruiken om vieze borden mee schoon te maken?! Nee hoor, dat doe ik niet. Ik laat haar lekker heel en aangekleed. Af en toe kijk ik naar haar. Dat heet nagenieten.

Heb jij ook een mooi of bijzonder cadeau gekregen? Of heb je iets leuks meegemaakt tijdens de kerstvakantie? Zit je ook na te genieten en wil je daar graag iets over vertellen? Mail het naar me, dan zet ik het op de site (als je wilt): info @ claudiajong.nl (dit mailadres moet je dan aan elkaar vast doen, zonder spaties). Als je zin hebt om te schrijven en een verhaal te mailen, dan mag dat natuurlijk ook. Ik ben gek op verhalen.

Doe voorzichtig dit weekend, met vuurwerk. Niet stoer doen, denk erom. Ik wens iedereen alvast een leuk nieuwjaarsfeestje en een heel mooi 2012!

Knallende groeten van Claudia

Share
Posted in Bijzondere dingen, Nieuws | Leave a comment

Hé, wat ligt daar onder de kerstboom?

Een kerstboom met daaronder het boek Wolfje.Een Wolfje onder de kerstboom… dat wil iedereen wel! En dat kan, het is niet zo moeilijk. Je zet Wolfje gewoon op je verlanglijstje, en dan gaat de rest vanzelf. Misschien moet je even zeuren, maar vast niet lang. De meeste ouders en opa’s en oma’s zullen juist blij zijn als je een boek vraagt, in plaats van een reusachtige plastic speelgoedmachine, of een echte pony, of een grote doos gemengd snoep. Ze moeten het natuurlijk wel nog even mooi inpakken, en niet kaal onder de boom leggen (zoals op de foto).

Geheim-tip: als je Wolfje bij deze boekwinkel (klik) bestelt, kun je vragen om een persoonlijke boodschap van mij, de schrijfster. Als je ouders (of andere mensen) het bestellen, kunnen ze me iets over jou vertellen. En dan schrijf ik iets in het boek, speciaal voor jou. Als iemand bijvoorbeeld (geheim) doorgeeft: ‘Het is voor Floortje, en ze heeft prachtige voeten’, dan maak je straks het pakje open en dan staat er voor in het boek: ‘Voor Floortje en haar prachtige voeten’. Of als iemand doorgeeft: ‘Het is voor Michael, die niet van bloemkool houdt en die later een beroemd schrijver wil worden’, dan vindt Michael straks een Wolfje onder de kerstboom, met daarin de boodschap: ‘Voor Michael, die later een wereldberoemde schrijver wordt, maar eerst nog wat jaartjes vieze bloemkool moet eten!’

Laat maar komen, die bestellingen. Ik zit te wachten, met mijn pen in de aanslag…

Feestelijke kerstgroet van Claudia Jong

PS: (LET OP, deze PS is alleen voor ouders, opa’s en oma’s, tantes, ooms, enz!) Voor wie het boek wil bestellen: tijdens de bestelling kunt u een opmerking plaatsen en daarin aangeven voor wie het boek is en dat u het graag gesigneerd wilt hebben. Geef iets door over de persoon aan wie u het wilt geven, iets wat hem/haar bijzonder maakt, of iets wat u graag een keer tegen hem/haar wilt zeggen, via deze weg. Ik zal het in mijn boodschap verwerken. Mocht u nog iets willen toevoegen of vragen, dan kunt u altijd mailen naar de boekwinkel, ik zal de mail beantwoorden (het e-mailadres staat op de website van de winkel). Bestellen vanuit België kan ook! Bestel op tijd, zodat u het boek voor kerst in huis heeft. Voor wie in Amsterdam woont, u kunt het boek natuurlijk ook gewoon komen ophalen in de winkel, op het Leidseplein.

Share
Posted in Bijzondere dingen, Grappige dingen, Nieuws | Leave a comment

Wolven spotten

Vandaag kreeg ik een leuke mail van Noor. Weten jullie het nog? Zij won de hoofdprijs in de verhalenwedstrijd met haar verhaal Het Kattenweeshuis. Vanmiddag mocht ze naar Artis, de dierentuin in Amsterdam, samen met haar grote nicht (zie foto). Bij Artis kreeg ze nog een cadeautje, een klein zacht knuffel-wolfje (ze houdt het vast op de foto). Ze was er heel blij mee en de meiden vonden het leuk in Artis.

Maar nu komt het… Noor heeft de wolven gezien! Als ze geen foto had gemaild, had ik het niet geloofd. Ik heb zelf namelijk een keer heeeeeel lang bij dat hok gestaan, maar geen wolf te zien. En ik wilde ze zo graag zien. Ik ben extra lang blijven staan, maar het lukte niet, ze kwamen niet tevoorschijn. Dat zit ook in mijn boek Wolfje. Als je het hebt gelezen, dan weet je misschien over welk stukje ik het heb. In het boek komt er uiteindelijk wel een klein wolfje tevoorschijn, dat is het mooie van schrijven, dan kan je alles laten gebeuren. In het echte leven moet je maar afwachten…

Maar Noor en haar nicht hebben de wolven dus echt gezien. En nog mooier: ze hebben ze horen huilen! Nu ben ik stiekem een beetje jaloers op Noor en haar nicht. Maar ik ben heel blij met de foto. Kijk maar hoe mooi ze zijn, de wolven in Artis, bijna helemaal wit.

Mooi hè? De volgende keer ga ik gewoon weer proberen…

Dank je Noor!

Dag, Claudia

 

Share
Posted in Bijzondere dingen, Nieuws, Verhalenwedstrijd | Leave a comment

Winnaars van de Wolfjesverhalen-wedstrijd bekend!

De Wolfjesverhalen-wedstrijd is nu officieel gesloten. Het is een feestelijke dag vandaag, we gaan prijzen uitdelen, zes pakketjes en één hoofdprijs.

De jury bestond uit drie personen: schrijfster Claudia Jong en Annelies Fontijne en Marita Dibrani van uitgeverij Gottmer. Deze jury heeft de verhalen gelezen en de grote winnaar gekozen.

Er zijn vijf prachtige zielige verhalen ingestuurd, geschreven door zes kinderen. De verhalen kun je hier lezen.

Het prijzenpakket (zie foto) met daarin: 1. het boek Wolfje (met handtekening van de schrijfster) 2. een stoere vulpen 3. een mooie tekening van Kees de Boer, gaat naar deze kinderen:

Roos en Anna, uit Zeeland (Brabant), voor hun verhaal De apendans
Noor, uit Amsterdam, voor Het Kattenweeshuis
Jet, uit Groenlo, voor Het meisje zonder naam
Nathalie, uit Zwaagwesteinde, voor De pop
Rashad, uit Dordrecht, voor Zielige Wolfje met zijn arme poot

De grote winnaar is Noor, zij heeft het allerbeste bedel-verhaal geschreven. Na het lezen van Het Kattenweeshuis wilden we eigenlijk meteen geld overmaken, zo goed was het. Dat is precies wat een bedel-verhaal moet doen. Mensen moeten meteen hun portemonnee trekken, omdat ze je verhaal mooi vinden, maar vooral ook vre-se-lijk zielig. Er komen in Noors verhaal veel zielige dingen voor, zoals afgehakte pootjes en staarten. En als het regent, regent het niet gewoon een beetje, maar gaat het daarna óók nog onweren. Noor schrijft ook heel mooi over hoe het kattenweeshuis eruit ziet en waarom het er zo leuk is. Niet alleen voor katten, ook voor mensen.

Goed gedaan Noor! Gefeliciteerd met de hoofdprijs: twee vrijkaarten voor dierentuin Artis in Amsterdam, op zondag 4 december. ‘s Middags is er een rondleiding langs de roofdieren, dan kun je de dierenverzorger vragen stellen. En je krijgt in Artis ook nog een verrassing!

Alle kinderen bedankt voor het insturen van je verhaal. Gefeliciteerd met de prijs! De pakketjes krijgen jullie binnenkort thuisgestuurd.

 

Share
Posted in Nieuws, Verhalenwedstrijd | 2 Comments